17/ Święta od rzeczy niemożliwych

Według tradycji tytuł ten, który święta Rita dzieli ze świętym Judą, zostal jej po raz pierwszy nadany przez liczną rzeszę hiszpańskich czcicieli. Pomimo tego, że historia nadania tego tytułu może nie być do końca jasna, podstawy dla jego nadania są bardzo klarowne. Jej własne życie było przepełnione trudnościami, z których wiele wydawało się niemożliwymi do rozwiązania: fiasko planów, zamordowanie małżonka, zawziętość i śmierć dzieci. Każde z tych niepowodzeń mogło obrócić ją przeciw Bogu lub uczynić zgorzkniałą kobietą. Jednakże tak się nie stało. Zamiast tego każda trudność i utrapienie przyciągały ją jeszcze bardziej do Boga, w którym, o czym była w pełni przekonana, wszystko jest możliwe. Z wiarą i modlitwą Rita pokonała wszelkie przeciwności. Nic nie było dla niej niemożliwym. Drugie z objaśnień wyżej wspomnianego tytułu odwołuje się do licznych cudów przypisywanych wstawiennictwu świętej Rity, z których wiele dotyczyły prawdziwie trudnych, a czasami nawet beznadzienych sytuacji. Dla niektórych jest ona świętą ostatniej ucieczki.
 
 
W: Ks. Michael Di Gregorio OSA, Święta Rita z Cascii, patronka spraw beznadziejnych, Sandomierz 2006.